
Postęp
Lamentu i Voceru
Korsykańska tradycja poezji ustnej, a konkretnie Lamentu (w standardowym włoskim Lamento – pieśni żałobne) i Voceru (w standardowym włoskim Vocero – pieśni zemsty), stała się głównym nośnikiem zapisu pamięci narodowej. Te pieśni są jak żywe archiwum walk ludu i imion jego męczenników. Z kulturowego punktu widzenia chęć oporu jest zakorzeniona w każdym dziecku od urodzenia, co uniemożliwia okupantowi „reedukację” czy asymilację ludności. Ta tradycja ustna działa jak potężna broń psychologiczna, podtrzymując nieustannie wysokie morale i kulturowy opór nawet w najmroczniejszych okresach wrogiej okupacji.
Suwerenność narodowaPostęprequiresPotencjalne
Kultura: Korsykańs
Dokładne warunki
Drzewo postępów
Wymaga 2
Kultury
- KorsykańsPotential
Postępy
Suwerenność narodowaAbsolutyzmRequires
Należy do 1
AbsolutyzmWiek
icon = religious_unification
ai_weight = {
add = 10
}






