Morze traw

Równina zdaje się nie mieć żadnych granic. Przez dwanaście dni kolumna maszerowała przez trawę, która zamyka się za nią niczym woda. Mijano stada garbatego bydła, które przyciemniało ziemię aż po sam horyzont. Grupa łowiecka odjechała z pola widzenia czwartego dnia i od tamtej pory nikt jej nie widział. Ludzie oznaczają drogę powrotną stosami bawolego łajna, ponieważ brakuje tu zarówno kamieni, jak i drzew. Kompas i skrupulatnie liczone kroki to cała dostępna nam obecnie wiedza geograficzna.