Sprawiedliwość królów

Fetha Negest, dzieło znane też jako Sprawiedliwość królów, to teokratyczny kodeks prawny skompilowany około roku 1240 w języku arabskim przez Abu'la Fada'ila ibn al-Assala, egipskiego twórcę chrześcijańskiego. Spisane prawa pozyskał on z dzieł apostolskich oraz z wcześniejszych kodeksów bizantyjskich władców.
Historię tekstu Fetha Negest ujawnia jego podział na dwie części. W pierwszym szczególny nacisk położony jest na sprawy eklezjalne, takie jak struktura hierarchii kościelnej czy sakramenty. Znajdują się w nim fragmenty Biblii, dzieła wczesnych ojców kościoła, jak święci Bazyli czy Hipolit, a także kanony ustalone podczas zgromadzeń takich jak sobór nicejski czy synod w Antiochii.
Druga część Fetha Negest dotyczy spraw laickich, jak prawo rodzinne, długi czy administracja cywilna. Choć źródła są takie same, jak w pierwszej części, tekst w dużej mierze opiera się na czterech księgach znanych jako Kanony cesarzy. Do ksiąg tych należy Procheiron (znany też jako Procheiros Nomos), arabska wersja Syroromańskiej księgi praw, arabskiej wersji kodeksu Ecloga oraz Nakazy starotestamentalne.
Przez stulecia Fetha Negest stanowiło absolutne źródło praw dla chrześcijan Miafizyckich w regionie Egipt. Teraz zostało przetłumaczone na język Language (Etiopia) i poszerzone o dodatkowe, lokalne prawa. Niektórzy sędziowie z naszej krainy zastanawiają się, czy nie należałoby zaadaptować tego prawa. Duchowni w większości popierają ten pomysł.
EtiopiaKrajdynamic historical event.tag
MiafizycyzmReligiatriggerHistorię tekstu Fetha Negest ujawnia jego podział na dwie części. W pierwszym szczególny nacisk położony jest na sprawy eklezjalne, takie jak struktura hierarchii kościelnej czy sakramenty. Znajdują się w nim fragmenty Biblii, dzieła wczesnych ojców kościoła, jak święci Bazyli czy Hipolit, a także kanony ustalone podczas zgromadzeń takich jak sobór nicejski czy synod w Antiochii.
Druga część Fetha Negest dotyczy spraw laickich, jak prawo rodzinne, długi czy administracja cywilna. Choć źródła są takie same, jak w pierwszej części, tekst w dużej mierze opiera się na czterech księgach znanych jako Kanony cesarzy. Do ksiąg tych należy Procheiron (znany też jako Procheiros Nomos), arabska wersja Syroromańskiej księgi praw, arabskiej wersji kodeksu Ecloga oraz Nakazy starotestamentalne.
Przez stulecia Fetha Negest stanowiło absolutne źródło praw dla chrześcijan Miafizyckich w regionie Egipt. Teraz zostało przetłumaczone na język Language (Etiopia) i poszerzone o dodatkowe, lokalne prawa. Niektórzy sędziowie z naszej krainy zastanawiają się, czy nie należałoby zaadaptować tego prawa. Duchowni w większości popierają ten pomysł.