Ostatnie konflikty z państwem Anglia mocno nadwyrężyły finanse korony, przez co Ruler musi zwrócić się do Estates-General o ponowne wsparcie w gromadzeniu funduszy i sił królewskich. Jednak ostatnie dziesięciolecia zasiały niezadowolenie wśród stanów generalnych, zwłaszcza u członków trzeciego z nich, gdzie poparcie dla wojny spotkało się ze sceptycyzmem, gdy chodzi o zmianę polityki finansowej od początku konfliktu z państwem Anglia. Jednym z wyróżniających się liderów tej opozycji jest wpływowy Etienne Marcel, który zyskał duże poparcie dla kontrpropozycji, polegającej na zebraniu nowych funduszy od Estates-General. W swojej „Wielkiej Ordynacji” Etienne Marcel żąda, by korona zgodziła się na ograniczenie swojej władzy, by to właśnie Mieszczanie mogli podjąć się reform.
3464desc = flavor_fra.1131.descOstatnie konflikty z państwem Anglia mocno nadwyrężyły finanse korony, przez co Ruler musi zwrócić się do Estates-General o ponowne wsparcie w gromadzeniu funduszy i sił królewskich. Jednak ostatnie dziesięciolecia zasiały niezadowolenie wśród stanów generalnych, zwłaszcza u członków trzeciego z nich, gdzie poparcie dla wojny spotkało się ze sceptycyzmem, gdy chodzi o zmianę polityki finansowej od początku konfliktu z państwem Anglia. Jednym z wyróżniających się liderów tej opozycji jest wpływowy Etienne Marcel, który zyskał duże poparcie dla kontrpropozycji, polegającej na zebraniu nowych funduszy od Estates-General. W swojej „Wielkiej Ordynacji” Etienne Marcel żąda, by korona zgodziła się na ograniczenie swojej władzy, by to właśnie Mieszczanie mogli podjąć się reform.
3465outcome = neutral
3466historical_info = flavor_fra.1131.historical_infoPo bitwie pod Poitiers i pojmaniu króla Jana II, Delfin Karol, działający w tej sytuacji jako regent, został zmuszony do zwołania Estates-General, by uporać się z konsekwencjami starcia. Spotkał się z ostrym sprzeciwem ze strony Étienne'a Marcela, który posiadał wpływy w trzecim stanie i zażądał, aby Karol zgodził się na kilka porozumień, takich jak podpisanie tak zwanego wielkiego rozporządzenia oraz zgodził się na inne kompromisy, takie jak uwolnienie króla Nawarry, Karola „Złego”, z którym francuski regent był politycznie powiązany. Chociaż Karol początkowo opierał się żądaniom Marcela, ostatecznie zgodził się na nie i podpisał rozporządzenie. Król Jan II zakazał jednak stosowania postanowień rozporządzenia w 1357 roku, uniemożliwiając jego pełne wdrożenie.